وقتی چراغها دوباره روشن شد...
توصیف عباس کیارستمی از پنجاه سالگی و پس از آن. روزگار به مردان و زنان بزرگ چشم سومی عطا میکند که با آن چیزهایی را میبینند که ما نمیبینیم.
دو نامه علب اکبر سعیدی سیرجانی، نویسنده و محقق، به خامنهای در ابتدای دهه ۱۳۷۰ بسیار خواندنی است.
فارغ از انتقادات تند او، قلم زیبا و غنی از کلمات درخشان و آهنگ و وزن جملات و متن، ستودنی است.
سیرجانی هفتم آذر سی یال پیش در جریان قتلهای زنجیرهای کشته شد
لینک نامهها:
groups.google.com/g/nabinaian-...
همین طورها هم بود دیگه
سعید حدادیان
پاچهخواری تراز با رسم شکل :)
توییت مدیرکل معزول فرهنگ و ارشاد اسلامی گیلان…
۵-۳
خاکی که تحت حکومت جمهوری اسلامی، دخترکان جوانش را، ساریناهای ۱۶ ساله را هم با ضربات باتون میبلعد.
۴-۳:
حتا اگر در دروغهای حکومتی، خودکشیاش نکرده بودند، باز هم بعید میدانم خوشحال بود، در تولد هفده سالگیاش. زندگی در این کشور سالهاست چیزی جز درد نیست، و هر خوشحالی و هر لبخندی، حیله است، نیرنگ است. واقعیت نگاه غمگین اوست که در این خاک، به خون خفت...
۳-۳
چهره رنجور سارینا، من را یاد دیالوگ درخشان و اما گزنده فیلم کلاسیک «عروس شاهزاده» انداخت وقتی مرد سیاهپوش میگوید: «زندگی، درد است، هر کسی جز این میگوید دارد چیزی به تو میفروشد...» بله، تلخ است اما بعید میدانم حتا اگر زنده میبود حتا اگر با باتون سرش را خرد نکرده بودند…
۲-۳
و سهمش از تمام دنیا، یک سینا بود و یک سارینا. دختری که اشکها و لبخندهایش را منتشر کرد و از دردها و شادیهای نکردهاش میگفت. من هرگز لبخندهای او را جدی نگرفتم، اشکهایش را چرا. چهره مغموم و افسردهای که تجلی زندگی در جغرافیای اشغالی جمهوری اسلامی بود. چهره رنجور سارینا، من را یاد دیالوگ درخشان و…
۱-۳ کشته شدنش، زخم عمیقی بود بر تن یک ملت. دختر جوانی که فقط شانزده سال سن داشت و رویای آزادی در سر داشت اما حتا مرگش هم سرکوب شد، وقتی مادرش، اجازه سوگواری برایش را پیدا نکرد . مجبور شد جلوی قاب تلویزیون اجباری، از خودکشی دخترش بگوید. مادری که ۹ سال پیشتر داغ همسرش را دیده بود و…
ایلان ماسک میخواد هر جوری شده مجبورمون کنه تیک آبی رو بخریم. الان با قانون جدید حتا به من اجازه نمیده توییتهای خودم رو هم ببینم!
