Ik moet binnenkort weer verder met mijn boot. Geen hout maar staal. Ook onderwaterschip. De uitdrukking van deze man in dit YouTube-filmpje geeft mijn mood tijdens het werk aardig weer. Dit jaar beter voorbereid dan vorig jaar. Het meest zware werk is gedaan (bij deze man niet).
Voor mijn verjaardag gevraagd. Dat wordt weer smullen!
Ik zei ooit tegen Marita Mathijsen dat ik haar emografie over Betje Wolff ‘een lekker boek vond’. Ze was verbaasd over de term lekker. Ja, zo zie ik dat.
Nabucco, Antwerpen.
Ik heb thuis Plex geïnstalleerd en ben bezig mijn cd collectie op de harde schijf te zetten (Flac). Wat een genoegen om mijn eigen collectie buitenshuis te kunnen luisteren!
Wat nu?
De wereld vanuit de trein gezien.
Ha ha, in ‘The Observer’ (krant die ik via Blendl lees).
Je moet eens een ereader proberen of gewoon een tablet. Ik kan duizenden boeken lezen en het neemt vrijwel geen ruimte in beslag. Ik heb net mijn originele 17e eeuwse Vondel-editie in de container gemikt. Zo’n gezeul naar de kringloop en daar gaat het ook maar naar het oud papier😉.
Ouders die kinderen heel goed weten te confronteren met hoeveel mensen naar ze kunnen kijken. Net als bij tv. De bekende presentatrice weet niet wie er allemaal naar ze kijkt. Van het leuke vrolijke meisje tot een vies mannetje op de bank. Wil jij dat duizend vieze mannetjes naar je kijken?
Een hutje in het bos.
Arme burgers. Gewoon lui die een beetje fatsoenlijk willen leven. Kloteleiders en nu ook nog eens onberekenbare ‘bevrijders’. Want dat, als het lukt om de bevolking een vrije toekomst te geven, dan is er nog iets goeds aan.
Tip voor filosofen. Maak werkelijkheid behapbaar, leer een ambacht.
Ik ben een cd aan het rippen (John Coltrane) met een heel zorgvuldig ripprogramma. Een lastig leesbare track. Man, man, man. Als ik de zorgvuldigheid van dit programma zou hebben zou ik bergen kunnen verzetten!
Zo’n watch ‘weet’ in potentie al alles. Hoe vaak je met je vinger in je neus zit, hoe je je kont afveegt, merkt het wanneer je een handeling doet waar plezier aan te beleven valt. Weet dus ook wat je om je pols draagt (of doe het tactisch af).
In discussies (eigenlijk al een beetje in het verleden want volgens mij laten mensen zich op sociale media minder gaan…ook op X) gebeur(t)(de) het wel enorm. Wie zonder politieke aanval wil(de) blijven moe(s)t ontzettend uitkijken.
Onze Lieve Heer daarentegen…(sorry, ik kon het niet laten).
Maar dan moeten we eerst niet van alles en nog wat rechts radicaal noemen. Als rechts radicaal de richting is waar we alles wat we zelf toch wel streng vinden induwen, dan nemen we rechts radicaal niet serieus en snoeren we met die term mensen met meningen waar wij ons te goed voor voelen de mond.
Op het matje roepen is niet fair! Zorg dat politiemedewerkers alleen dossiers kunnen inzien waarbij ze zijn betrokken (simpel te regelen). De mens is nieuwsgierig.
nos.nl/l/2604776
Een paar windstille zwaar betrokken dagen zijn anders ook niet fijn voor zekerheid over onze blije natuurstroom.
Net lekker even de lift kunnen nemen. Mijn horloge lag aan de oplader.
Onderweg
Het is ook een beetje hoe ik zelf ben. Ik begrijp dat als je 3k aan reacties krijgt of, zeg, een paar honderd, dat je niet als een stempelmachine gaat zit te ‘liken’. Dat verwacht ook niemand. Maar als er een paar reacties komen en het is ook nog eens een vraag; kom op.
Halen jullie ook wel eens een reactie op een post weg als degene waarop je reageert, ondanks dat er weinig reacties zijn, niet eens de moeite neemt om een ‘vind ik leukje’ te geven (waarbij ‘vind ik leuk’ niet groter gezien moet worden dan ‘opgemerkt’? Niet reageerders verdienen de moeite niet.
Mensen met geld hebben geen uitkering nodig, kunnen investeren en goede doelen flink wat nalaten. Dat kan Jan Modaal met zijn hart vol idealisme maar vrij lege handen niet. En dan nog, de paar individuele miljoentjes kunnen een familie groot houden maar betekenen weinig voor de staat.
Nou, dan kunnen we met z’n allen weer even ontzettend lyrisch zijn. Marten en Oopjen, De Vaandeldrager. Etsen hier, etsen daar. Nu weer dit. Ik hoop nog altijd dat ooit het bericht komt dat Rothko zijn werk uitbesteedde aan een, terecht, werkloze huisschilder.
Ja, ja, Rothko is bijzonder. Mee eens.
Ik vind zoiets na een concert best jammer.
Zoals het telkens weer gaat; Win11 zat, installeren Linux distributie, na een paar dagen totaal gefrustreerd terug bij Win11.
“…dan als de veroorzakers witte mensen van de correcte klasse zouden zijn.”
Weer last van Floris-Jan met z’n kakaccent die langsfietst en keihard Chopin heeft opstaan.
Hoor hem bellen met z’n vrienden. Voetjes op de bank in de trein en luid het werk van Houellebecq bespreken.
Komt vaak voor.
Gewoon, het eiland waarop ik geborgen ben. Letterlijk de klei waaruit de aardappelen kwamen die ik vroeger at. Dat weet ik omdat ik er onze aardappelboef dis dus ook echt boer was aan het werk zag. Dordrecht.
