De dagen die langer worden, betekent weer tijd hebben voor een wandeling in de Bourgoyen tijdens de basketbaltraining van de zoon.
Even buiten zijn, genieten van de zonsondergang en de weerspiegeling in het water. #bourgoyen
Merci om niet te spoilen. Ik wacht tot het volledige tweede seizoen online staat voor ik begin te bingen. Ik kan bij zo’n serie geen week wachten.
#goodparenting. En ook: oude ziel in jong lichaam.
Wow, time flies. Hoezo is deze foto niet een jaar geleden genomen? Herinner je je onze wandeling nog in het Nachtegalenpark?
Inderdaad. En het is de jongste zoon. #wewordenoud
Deze ochtend het gezicht van mijn zoon geschminkt als David Bowie op de cover van Alladin Sane. Best wel tevreden. #100dagen
Er spreekt zoveel liefde uit je woorden, Frank. Dat de hoop snel mag komen. En je het aandurft om Fondation Beyeler te bezoeken. 💔
Merci!
Ik was gisteren jarig 🐟 A happy one, @randrafels.bsky.social
It's funny cause it's true.
Wat een rollercoaster kan basketbal toch zijn. De jongste zoon speelde vanochtend de halve finale voor de Beker van Oost-Vlaanderen. Ze namen een verschroeiende start en stonden al snel 19 punten voor. Aan de rust stond het 20-40. Daarna klommen ze nog tot 24 punten voorsprong, maar dat tempo konden ze niet aanhouden. In het derde quarter, heel vaak een minder quarter bij onze jongens, kon de tegenstander tot 8 punten dichterbij komen. Gelukkig gaven onze jongens zich niet gewonnen en konden ze in het vierde quarter nog een voorsprong van 20 punten bereiken. Verdiend gewonnen. Finale op 2 mei.
Scorebord waarop 58-78 staat. Win voor onze jongens.
53/365
#100woorden #100words #basket
Heden geen nieuws. Als ik zonder inspiratie zit, denk ik daaraan. Op 18 april 1930 opende de BBC haar avondjournaal met: “Goedenavond. Vandaag is het Goede Vrijdag. Er is geen nieuws.” Deze onverwachte mededeling werd gevolgd door vijftien minuten pianomuziek. In werkelijkheid was het wel een opmerkelijke nieuwsdag, omdat nationalistische rebellen een aanval uitvoerden op Britse troepen in India, dat toen deel uitmaakte van het Britse Rijk. Door verbroken communicatielijnen bereikte dat nieuws de BBC niet. De zender vond het niet nodig om de zendtijd te vullen met sensatie, lokale ongevallen of branden, alleen gebeurtenissen met wereldwijde impact telden.
Zwart-witfoto van een BBC-presentator achter een grote microfoon.
52/365
#100woorden #100words #geennieuws
Het toneel was echt goed. Grappiger dan de originele Dekaloog, maar dat mocht wel. En blijkbaar hebben we thuis de dvd’s liggen dus dat bekijken we een van de volgende vrijdagen.
Vanavond gaan we naar Dekaloog, gespeeld door SKaGeN in De Studio in Antwerpen. Ik ben erg benieuwd wat het gezelschap met dit bijzondere materiaal heeft gedaan. Dekaloog was oorspronkelijk een filmproject van de Poolse cineast Krzysztof Kiéslowski dat in de cinema liep toen ik aan de universiteit studeerde. Ik weet nog hoe ik in de Sphinx ging kijken en me volledig liet onderdompelen in zijn beklijvende wereld. Maandenlang luisterde ik ook naar de muziek van Zbigniew Preisner. Van zijn films zijn vooral flarden en een bepaalde sfeer blijven hangen. Ooit wil ik ze herbekijken, benieuwd of ze me opnieuw raken.
Foto’s van de zes acteurs die in Dekaloog van Skagen spelen.
51/365
#100woorden #100words #dekaloog #skagen
50/365
#100woorden #100words
In De Morgen stonden op een dubbele pagina acht affiches van een eeuw Olympische Winterspelen. Het zijn stuk voor stuk parels. Meteen moet ik dan zuchten: waarom lijkt deze kunstvorm vergeten? Die affiches combineren grafiek, kleur en typografie op een manier die je vandaag zelden nog ziet. Ook op tentoonstellingen kan ik intens gelukkig worden van posters met prachtige letters en doordachte composities. Het gaat trouwens niet alleen over affiches. Vroeger hadden ook auto’s meer stijl en elegantie. Nu lijken ze vaak heel erg op elkaar, zonder het karakter en de eigenheid die de wagens ooit cool en herkenbaar maakten.
Prachtig geïllustreerde posters van de Olympische Winterspelen doorheen de jaren.
49/365
#100woorden #100words #posters
Tijdens het nieuwjaarsfeest zei mijn zus dat ze eens wou meedoen aan de vasten. Dat bracht me op het idee om ook veertig dagen geen chocolade, koekjes, snoep, chips en andere zoete lekkernijen te eten. Mijn mama doet eveneens mee, dus het wordt meteen een familieproject. Ik maakte alvast een overzicht in mijn bullet journal, omdat vakjes afvinken me motiveert en me helpt om vol te houden. We hebben wel drie cheat days afgesproken. Voor mij zijn dat de verjaardagen van mijn mama, mezelf en mijn man. Ik ben heel benieuwd wat veertig dagen discipline en doorzettingsvermogen uiteindelijk zullen opleveren.
Dubbele pagina in bullet journal met overzicht van 40 dagen vasten waarbij het doel is om 10.000 stappen te zetten, geen chocolade te eten, geen chips, koekjes en anderhalve liter water drinken.
48/365
#100woorden #100words #vasten
Dat wordt een heel leuke verjaardagsactiviteit!
47/365
#100woorden #100words #krokusquiz
Zondag trokken we naar Fondation Cartier, sinds oktober neergestreken in een prachtig Hausmann-gebouw, pal naast het Louvre. Architect Jean Nouvel heeft kosten noch moeite gespaard met beweegbare vloeren, metershoge ramen waar het licht naar binnenvalt en verborgen hoekjes. En dan de collectie. Voor de heropening putte het museum uit tijdelijke tentoonstellingen van de voorbije decennia. Het voelt verfrissend om naast Panamarenko, Damien Hirst, Moebius en Branzi zoveel (voor mij) onbekende kunstenaars te zien, uit Japan, Brazilië, Mexico en daarbuiten. Alles komt aan bod: schilderkunst, fotografie, installaties, keramiek, video … Ik ben benieuwd hoe ze het museum na augustus zullen invullen.
Sydney Cloud Arch van Ishigami
Duikboot van Panamarenko
Portretten die Yokoo maakte van alle kunstenaars die ooit in Fondation Cartier exposeerden.
46/365
#100woorden #100words #fondationcartier
Weekendje Parijs voor onder meer de overzichtstentoonstelling van Gerhard Richter. Ik had al een paar werken van hem gezien in het S.M.A.K dus was heel benieuwd. Ik had het vooroordeel dat hij abstract schilderde, maar dat was vooral in de jaren tachtig. Ik moet zeggen dat ik niet zo’n fan ben van die periode, maar was wel enorm onder de indruk van zijn ander werk. Hoe hij ‘blurry’ schildert, hoe sommige werken net foto’s zijn of hoe hij met kleuren speelt. Richter baseert zich meestal op foto’s of krantenknipsels om te schilderen. Aanrader. Nog tot 2 maart in Fondation Louis Vuitton.
Fotorealistisch schilderij van Gerhard Richter genaamd Vierwaldstättersee. Geschilderd in zwart en grijstinten, met bergen en zee.
Blurry schilderij in zwart en grijs van Richter, man op het schilderij is Prins Sturdza.
Blurry schilderij van een cel, geschilderd door Richter.
45/365
#100woorden #100words #Richter
Het was heel lang geleden dat ik nog eens door de Bourgoyen-Ossemeersen in Gent wandelde. In de winter wordt het er te vroeg donker, maar met de langere dagen trok ik er na mijn podcastopleiding met een vriendin naartoe. Alles stond weer onder water, precies wat ik er zo aan waardeer, al had ik dat beeld een hele tijd gemist. Ik was stilaan gewend geraakt aan gras en berichten over een te laag grondwaterpeil. De voorbije dagen leken echt wel een zondvloed. Geen foto dit keer wegens grijze lucht, te veel praten en luisteren. Daarom een oudere favoriet uit 2017.
Zonsondergang in Bourgoyen met roze tinten en eenden zwemmend in het water.
44/365
#100woorden #100words #bourgoyen
Gezocht: quizzer. Liefst iemand die sterk is in fauna en flora (en aardrijkskunde). Want laat dat nu net de domeinen zijn waar onze quizploeg minder sterk in is. Iedere tweede woensdag van de maand quiz ik met mijn man en een vriend in Kring Westveld in Sint-Amandsberg. Er nemen over het algemeen negen ploegen deel, maar omdat we maar met z’n drieën zijn, ondervinden we altijd een nadeel. En bengelen we meestal achteraan wegens een man/vrouw te kort. Mocht je je geroepen voelen, geef gerust een seintje. Je bent meer dan welkom. Volgende afspraak is 11 maart om 20.30 uur.
43/365
#100woorden #100words #quiz
Gisteren slaagde ik er niet in om mijn #100woorden te posten, omdat ik verslingerd zat te kijken naar de Olympische Winterspelen, vooral naar de korte kür bij de mannen. Drama, teleurstelling, spanning en blije gezichten wisselden elkaar af. Ik begrijp niet altijd de puntentelling of wanneer fouten worden aangerekend, maar bij sommigen zag je de schouders hangen. Iedereen praatte vol lof over de Quad God oftewel Ilia Malinin, met zijn viervoudige sprongen en achterwaartse salto (die kennelijk weer mag), maar ik was vooral onder de indruk van de Fransman A. Siao Him Fa, die helaas op de derde plaats eindigde.
42/365
#100woorden #100words #OlympischeWinterspelen
Onder de douche krijg ik vaak mijn beste ideeën of vind ik weer beweging wanneer ik vastzit met een tekst. Dan vallen de spreekwoordelijke puzzelstukjes plots op hun plaats. Ook op de trein schrijft het vlotter. Dus spoorde ik richting Oostende. Tegen de tijd dat ik mijn eindstation bereikte, stond mijn sollicitatiebrief op papier. Zo’n snipperdag doet veel deugd. Even wandelen op de dijk, voor een gesloten cadeauwinkel staan (want wie werkt er nu op een dinsdag?), garnaalkroketten eten in De Grote Post, enkele geluiden opnemen in de stad en dan weer richting Gent, lezend in twee verschillende boeken. Topdag.
Meeuw en andere vogel (😏) in het station van Oostende.
41/365
#100woorden #100words #oostende
Vandaag rondde ik de laatste tekst af na een periode van overlappende deadlines bij verschillende opdrachtgevers. De komende dagen staan er geen grote artikels gepland, wat me de gelegenheid geeft om te focussen op iets anders: een sollicitatiebrief schrijven voor een omvangrijk project. Het is lang geleden dat ik mijn cv nog eens bovenhaalde en mezelf moest ‘verkopen’, iets waar ik me nooit comfortabel bij voel. Meestal volstond het om voorbeeldartikels door te sturen, waarna opdrachtgevers beslisten om ze met mij wilden werken. Dit project draait niet om artikels schrijven en dat maakt het spannend. Toch waag ik de sprong.
Toetsenbord met een Apply now-toets.
40/365
#100woorden #100words #solliciteren
Cover van het boek An inconvenience of Penguins met zes getekende pinguïns op.
Zag ik net in mijn feed passeren. Ik weet al wat ik voor mijn verjaardag wil 🐧😏
Nu maar hopen dat hij geen Hugo heet.
Wat een lenteweekend. Zo’n weer maakt een mens meteen goedgezind. Ik ben blij dat sinds zaterdag de kerstboom weer weg is, nog nooit was hij zo snel afgetuigd. En ik ben nog blijer dat zoonlief terug is van een week hiken in Duitsland met vier vrienden. Iedere dag meer dan 30.000 stappen, langs watervallen, bossen, riviertjes en cafeetjes. Honderduit vertelde hij al over hoe comfortabel de jeugdherbergen en Airbnb’s waren, hoe weinig mensen ze tegenkwamen en hoeveel vrijheid hij voelde. Vrijdag hoorde hij dat hij voor zijn examens geslaagd is. Zonnig weer, enthousiaste zoon en goed nieuws. Life is good.
39/365
#100woorden #100words #blij #springisintheair
In De Tijd stond een boeiend verhaal over Herman Van Goethem en Philippe Janssens. De historicus en projectontwikkelaar kruisten elkaar op veilingen op zoek naar Belgische historische foto’s. Hun collectie primitieve fotografie uit de periode 1839–1865 is groter dan die van het Antwerpse stadsarchief, het FOMU en het Musée de la Photographie samen. Eind jaren negentig maakten ze afspraken: Janssens kocht, Van Goethem beheerde. Vanuit engagement willen ze de verzameling toegankelijk maken. Tot 1 maart loopt er een tentoonstelling in het FOMU. In het weekend lukt het niet meer, maar ik probeer tijdens de week eens te gaan kijken.
Foto in De Tijd van Herman Van Goethem en Philippe Janssens zittend voor een boekenkast. Foto is van Siska Vandecasteele.
38/365
#100woorden #100words #FOMU
